DNA-test.nl

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  • Verplicht DNA-onderzoek bij veroordeelden

    Mensen die veroordeeld zijn voor een ernstig misdrijf moeten verplicht DNA afstaan. Hun DNA wordt opgeslagen in een DNA-databank. Dat maakt het makkelijker om veelplegers op te sporen en te veroordelen.

    Afstaan van DNA bij voorlopig-hechtenis-misdrijf

    Veroordeelt de rechter iemand voor een feit waarvoor voorlopige hechtenis mogelijk is? Dan moet de veroordeelde DNA afstaan. Een voorlopig-hechtenis-misdrijf is meestal een misdrijf waarop een gevangenisstraf van 4 jaar of meer staat. De afnameplicht van DNA geldt ook voor een aantal misdrijven met een lagere maximale gevangenisstraf.

    De officier van justitie geeft na veroordeling door de rechter het bevel om DNA af te staan. De afname van celmateriaal gebeurt in de gevangenis of op het politiebureau. Zit de veroordeelde niet in de gevangenis? Dan moet hij of zij zich hiervoor melden bij de politie. Minderjarigen moeten ook DNA afstaan.

    DNA-profiel bewaren

    Het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) onderzoekt het afgenomen DNA en bewaart het DNA-profiel in de DNA-databank.

    Er zijn wettelijke regels voor onderzoek van DNA-materiaal en opname in DNA-databank.

    DNA-materiaal na vrijspraak

    Na vrijspraak in hoger beroep worden het DNA-materiaal en DNA-profiel verwijderd.

    Bewaartermijn DNA-profiel

    Het DNA-profiel blijft bewaard tot het Openbaar Ministerie opdracht geeft het te vernietigen. Het materiaal wordt ook vernietigd als de wettelijke bewaartermijn is verstreken.

    Bezwaar tegen afname en opslag DNA

    Als een veroordeelde een oproep om DNA af te staan negeert, kan hij of zij worden aangehouden. Tegen de DNA-afname is geen bezwaar mogelijk. Wel tegen het opslaan van het DNA-profiel. Dit moet binnen 2 weken na de DNA-afname bij de rechter die de uitspraak deed. Als de rechter het bezwaar toekent, geeft hij het NFI opdracht het materiaal te vernietigen.

  • DNA geeft antwoord op (bijna) alle vragen

    Weten waar je vandaan komt, wie je voorouders zijn en of je verhoogd risico hebt op ziektes? Of willen checken of je familie ook echt je familie is? Dat kan allemaal met DNA-testen. DNA-testen zijn populairder dan ooit. In de Verenigde Staten is het volkomen normaal om je eigen DNA te laten onderzoeken. Hier in Nederland nog wat minder. Maar ook hier weten steeds meer mensen de weg te vinden naar het antwoord op hun vragen.

    DNA-test voor jezelf

    De DNA-test die het meest in opmars is, is de test die jou alles vertelt over jouw genen. Uit het profiel blijkt niet alleen wie je voorouders waren en waar ze vandaan kwamen. Maar ook krijg je antwoorden op hoe je stofwisseling werkt, of je een groter risico hebt op erfelijke ziektes of zelfs op de vraag hoe snel jouw lichaam cafeïne afbreekt. Met wat wangslijmvlies krijg je inzicht in de bijna 30.000 genen die in je lichaam zitten. Wie weet woont er een ver familielid in Australië en heb je meer dan 1000 achterneven en -nichten over de hele wereld.

    Hulp voor verlaten kinderen door DNA-test

    DNA-testen kunnen ook inzicht geven in ouderschap. In Marokko bijvoorbeeld, heeft de overheid plannen DNA-testen in te zetten om de vaders van verlaten kinderen te identificeren. De Marokkaanse minister van Sociale Ontwikkeling, Bassima Hakkaoui, heeft de regering opgeroepen DNA-testen te gebruiken voor het opsporen van deze vaders.

    DNA-testen voor donorkinderen

    Ook dichter bij huis kunnen DNA-testen antwoord geven op ouderschapsvragen. In de zomer van 2017 was er een verdubbeling van het aantal afstammingsvragen van donorkinderen. In Nederland zijn er naar schatting meer dan 40.000 kinderen geboren met een anonieme donor als vader. DNA-testen kunnen hen antwoorden geven over hun afstamming.

    DNA-test tijdens zwangerschap

    Andersom werkt het ook. Al tijdens de zwangerschap kun je het DNA van je ongeboren kind bepalen met de prenatale vaderschapstest. Uit wat bloed van de moeder kan het DNA van de baby gehaald worden. Dit DNA wordt vergeleken met het wangslijm van de vader en zo heb je al vanaf 9 weken zwangerschap een antwoord op de vaderschapstest.

  • Abortusketen Casa failliet

    De abortusketen Stichting Casa Klinieken, die de helft van alle abortussen in Nederland verzorgde, is failliet. Begin deze maand sloten de laatste drie klinieken van Casa hun deuren.

    Volgens minister Bruins van Medische Zorg kan de zorgverlening doorgaan in andere Nederlandse klinieken. Maar de eerste patiënt is al doorverwezen naar het buitenland.

    Gesjoemel met declaraties

    Het drama bij Casa begon in september. Toen gingen twee zusterstichtingen van Casa failliet door gesjoemel met declaraties. De abortusklinieken van CASA fraudeerden voor miljoenen door tienduizenden keren ten onrechte een narcose te declareren. De klinieken verdoofden vrouwen door ze in een roes te brengen, maar declareerden een zwaardere narcose. De zeven klinieken die de abortuszorg uitvoerden, bleven in september nog buiten het faillissement.

    Faillissement klinieken

    Begin november gingen ook de klinieken failliet. De keten telde abortusklinieken in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Maastricht, Leiden, Goes en Houten. In die klinieken werd de helft van alle abortussen in Nederland uitgevoerd.

    Geen doorstart

    Curator Marc Udink wilde de keten met klinieken als geheel laten doorstarten, zodat de zorgverlening door kon blijven gaan. Nu blijkt dat die volledige doorstart er niet komt. Udink moet op zoek naar kopers voor de afzonderlijke klinieken.

    Klinieken gesloten

    De afgelopen weken gingen vier van de zeven klinieken al dicht. Begin december meldde curator Udink dat ook de drie resterende klinieken voorlopig sluiten. Het is de vraag wat de sluiting voor gevolgen heeft voor de abortuszorg in Nederland, vooral omdat een abortus niet lang uitgesteld kan worden. In september zei toenmalig minister van Volksgezondheid Schippers al bezorgd te zijn.

    Continuïteit abortuszorg

    Minister Bruins stuurde op 1 december een brief aan de Tweede Kamer over het faillissement van Casa en de continuïteit van de arbortuszorg. Bruins schrijft daarin dat het wegvallen van Casa nauwelijks nadelige gevolgen heeft voor de abortuszorg in Nederland. De zorgverlening kan volgens hem zonder problemen worden overgedragen aan andere abortusklinieken. "De andere abortusklinieken hebben aangegeven de komende tijd extra capaciteit te kunnen inzetten", aldus de minister. "Hun taxatie is dat de capaciteit die nu wegvalt door de sector als geheel kan worden opgevangen. Vrouwen met een hulpvraag kunnen dus ergens anders terecht."

    Doorverwijzen naar België

    In de praktijk blijkt dit echter niet altijd te kloppen. De abortusklinieken die niet onder Casa vallen, hebben inmiddels te maken met een enorme toename aan patiënten en kunnen de vraag nauwelijks aan. Volgens het Parool heeft een Amsterdamse kliniek al een patiënt moeten doorverwijzen naar België, omdat in Nederland nergens meer plek was. Andere patiënten zouden een lijst met telefoonnummers hebben gekregen, om zelf te kijken of zij ergens anders terecht kunnen. Kortom, de toegankelijkheid van de abortuszorg in Nederland wordt bedreigd.

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6