dna-test

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. ...
  7. 10
  • Rebrikov is vastbesloten om ‘kiembaan-genbewerking’ uit te voeren

    De ontwikkelingen binnen de CRISPR DNA bewerkingstechniek blijven het nieuws halen. Eerder schreven we al over de chinese wetenschapper He Jiankui die met gebruik van de CRISPR CASPR techniek zorgde voor een revolutie in de DNA wetenshap. JIankie paste met de knip en plak techniek het dna van de twee babymeisjes Lulu en Nana zo aan dat ze minder vatbaar zijn voor pokken, cholera en het hiv-virus. Volgens hem was deze modificatie verantwoord omdat hun vader hiv heeft. De algemene wetenschap oordeelde verbaasd en zelfs gespannen want een techniek als deze was veel te ingrijpend om zo argeloos gebruikt te worden.

    Toch hebben deze reacties het gebruik van de DNA knip en plak techniek geen halt toegeroepen. Deze week kwam namelijk naar buiten dat er vijf Russische stellen die zelf doof zijn de CRISPR willen gebruiken om een kind te krijgen die wel kan horen. Dit lied bioloog Denis Redrikov onlangs weten aan de New Scientist. De bioloog lijkt net als de wetenschapper Jiankui net zo vastberaden te zijn om de techniek te gebruiken voor dit doeleinde.

    Over een paar weken zal Rebrikov contact opnemen met Russische autoriteiten om toestemming te vragen voor zijn project. De bewerking die de bioloog wil gaan doorvoeren valt onder de kiembaan-genbewerking, bij een kiembaan-genbewerking wordt er DNA-bewerking bij een individu wordt doorgegeven aan de volgende generatie. Dit gaat dus weer een stapje verder als de bewerking die He Jiankui deed. Het aangepaste DNA wordt doorgegeven. Iets wat trouwens bij de tweeling meisjes later natuurlijk ook zou kunnen gaan gebeuren. Ook nu speelt de snelheid van dergelijke nieuwe technieken weer een grote rol in de manier waarop het door internationale wetenschappers ontvangen wordt. Niet alleen de snelheid waarmee de eerdere tweeling werd behandelt stuitte tegen het zere been, een groter probleem vonden de wetenschappers dat de modificatie niet nodig was omdat er andere oplossingen waren dan het aanpassen van het dna.

    De ethische vraagstukken bij genbewerking, wat is geoorloofd en wat niet?

    Ook bij dit soort ingrepen spelen ethische vraagstukken een grote rol. Waarom kiest Redrikov voor het bestrijden van doofheid in plaats van een ernstige ziekte zoals. De reden hiervoor is zo zegt hij omdat mensen met ernstige recessieve aandoeningen zich eigenlijk niet in dezelfde situatie bevinden als bij de de vijf dove stellen. Het gaat erom om testen te doen op kinderen die sowieso niks te verliezen hebben en er eigenlijk alleen maar beter van kunnen worden, zo stelt bio-ethicus Julian Savulescu van de Universiteit van Oxford. Niet met kinderen die anders een gewoon bestaan hadden kunnen leiden.

    Mocht kiembaan-genbewerking in de toekomst veilig blijken, dan vindt Savulescu dat het moreel verdedigbaar is om het te gebruiken om aandoeningen zoals doofheid te voorkomen.

  • Geschiedenislesje over ons DNA

    DNA (DeoxyriboNucleic Acid) is er natuurlijk ‘altijd’ geweest. Maar het heeft wel even geduurd voor we er ook echt meer over te weten kwamen. Er is nog een flinke reis te gaan voor we echt alles over ons DNA zullen begrijpen. Op de tijdlijn van de mensheid beginnen we eigenlijk pas net een beetje te zien wat het precies is en hoe het werkt. Een kleine geschiedenisles…

    19e en 20e eeuw

    Al in de 19e eeuw begonnen verschillende wetenschappers biologische elementen te beschrijven die van generatie op generatie konden worden doorgegeven en die onze eigenschappen zouden beïnvloeden. Zeker van hun zaak waren ze toen nog niet en het duurde tot het begin van de 20e eeuw voor men op de proppen kwam met het concept van een 'gen'. Het was de invloedrijke Deens wetenschapper Wilhelm Johannsen die op basis van studies met bonenplanten wist aan te tonen dat het gewicht van een boon werd bepaald door, zoals hij dat noemde, genen die het specifiek van ‘zijn ouders’ had geërfd. Later, doordat wetenschappers steeds meer te weten kwamen, zou de omschrijving van een gen evolueren met DNA.

    In de jaren ‘40 en ‘50 vonden onderzoekers uit dat genen losse objecten waren die op een vaste, lineaire manier op chromosomen waren gerangschikt. Wetenschappers bleven echter moeite hebben om te begrijpen hoe genen daadwerkelijk van invloed waren op organismen. Een grote doorbraak volgde vervolgens in de jaren vijftig toen meerdere achtereenvolgende ontdekkingen uiteindelijk leidde tot de beantwoording van de vraag waar genetici al meer dan een eeuw mee worstelde: wat is het genetische materiaal? De identificatie van DNA was een feit.

    Eiwitten

    Na deze ontdekking legde men zich geruime tijd toe op de vraag hoe informatie die in het DNA is opgeslagen, kon worden gebruikt om eiwitten te bouwen. Deze volgende stap werd in de vroege jaren zestig gezet door de gecombineerde inspanningen van afzonderlijke onderzoeksteams onder leiding van Robert W. Holley, H. Gobind Khorana en Marshall W. Nirenberg.

    In de jaren die volgde werden er voortdurend stappen gezet in de kennis over en begrip van DNA.
    Zo konden moleculaire biologen aan het begin van de jaren zeventig de genetische code ontcijferen en de volgorde van aminozuren in eiwitten voorspellen. En in 1983 werd de ziekte van Huntington de eerste ziekte waarvan men vastgesteld dat deze genetische wordt bepaald en dus de eerste ‘genetische ziekte’ mag worden genoemd.

    Menselijk genoom

    Het volgende essentiële jaar is 1990. In dat jaar werd namelijk gestart met het Human Genome Project om de volledige structuur van het menselijke DNA in kaart te brengen. Het plan was om deze monster onderneming in 15 jaar te voltooien, maar door de snelle ontwikkeling van beschikbare technieken ging dit veel sneller. Zo wist in 1999 een internationaal team van onderzoekers de volledige genetische code van het menselijk chromosoom 22 te ontrafelen en de volledige 33,5 miljoen chemische componenten te beschrijven. In 2003 werd het Human Genome Project voltooid met het in kaart brengen van 99% van het menselijk genoom.

    Uiteraard blijven de ontwikkelingen ook hierna in razend tempo doorgaan. Nu zijn veel inspanningen echter veelal gericht op wat we met de DNA kunnen en hoe de mensheid kan profiteren van deze kennis. Wordt vervolgd...

  • Twee onbekende mensensoorten ontdekt

    Dat Homo sapiens, de moderne mens, z’n oorsprong vindt in Afrika en dat onze voorouders zich tussen de 75 en 50 duizend jaar geleden vanuit daar richting het huidige Europa en Azië verspreidde, is een algemeen aanvaard uitgangspunt. Ook over het feit dat men zich daar vervolgens heeft vermengd met de lokale mensachtigen, met name de Neanderthaler, zijn de wetenschappers het wel eens. Ontkennen is ook moeilijk; onderzoek wijst uit dat het DNA van de gemiddelde blanke Europeaan nog één tot vier procent Neanderthaler-componenten bevat.

    Alweer een paar jaar geleden dook tevens de Denisovamens op. Ook met deze oermensen, die leefden in Siberië en China toen de vroege moderne mens daar binnentrok, moet geslachtsgemeenschap hebben plaatsgevonden.

    Hominine

    Maar daarmee zijn we er nog niet; kort geleden is er een nieuw inzicht bijgekomen: in hedendaags DNA zijn namelijk sporen gevonden van twee tot nu toe onbekende menssoorten. En dus moeten onze voorouders naast de Neanderthaler en Denisovamens seks hebben gehad met nog twee mensachtige. De onderzoekers duiden deze nieuwe ontdekte groepen aan met ‘Uitgestorven Hominine 1’ en ‘Uitgestorven Hominine 2’.

    De nieuwe inzichten kunnen op het conto worden geschreven van João C. Teixeira en Alan Cooper van de Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) in de Verenigde Staten. De eerstgenoemde laat weten: “Dachten we zo’n tien jaar geleden nog dat de moderne mens nadat ze uit Afrika vertrokken simpelweg de plaats hebben ingenomen van andere mensensoorten, nu is het wel duidelijk dat er verschillende, op zichzelf staande vermengingen hebben plaatsgevonden met misschien wel meerdere groepen”. Hij voegt daar aan toe: “Dit maakt duidelijk dat we eigenlijk nu pas een beetje doorkrijgen hoe complex het verhaal van de mensheid in werkelijkheid is.”

    De onderzoekers hebben op basis van aanvullende informatie van gereconstrueerde routes kunnen vaststellen waar de vermengingen met de twee onbekende mensensoorten moeten hebben plaatsgevonden. Alles wijst er op dat dit Zuidoost-Azië moet zijn geweest in het geval van ‘Uitgestorven Hominine 1’ en dat de vermenging met ‘Uitgestorven Hominine 2’ plaatsvond in Oost-Azië, de Filipijnen en Indonesië.

    Verband

    Overigens is het bijzonder lastig een verband te leggen tussen oeroude mensachtige-genen die wij allemaal in ons DNA dragen en specifieke eigenschappen bij de hedendaagse mens. Het lijkt er echter op dat bijvoorbeeld hedendaagse verschillen in het Neanderthaler-deel invloed hebben op de kans op schizofrenie en dit ook de lengte van een persoon beïnvloedt. Zeker is in ieder geval wel dat DNA-onderzoek een hoofdrol speelt bij het bepalen van biologische relaties en verwantschapsanalyses. En uitslagen van bijvoorbeeld een moeder- of vaderschapstest hebben zelfs een betrouwbaarheid van 99,99%. Bekijk onze DNA-test-pagina voor meer informatie!

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. ...
  7. 10