Vaderschapstesten uitgelegd

DNA (technische naam: desoxyribonucleïnezuur) is de genetische blauwdruk die de biologische kenmerken van een persoon bepaalt. DNA ligt in elke kernhoudende cel van het menselijk lichaam. Bij de conceptie (het binnendringen van de zaadcel van de man in de eicel van de vrouw) erft een kind de ene helft van zijn DNA van de moeder en de andere helft van zijn vader. Deze nieuw ontstane unieke combinatie van het DNA materiaal van het kind komt daarom overeen met die van de biologische ouders.

Uitsluiting van vaderschap
Bij het uitvoeren van een vaderschapstest kan soms worden aangetoond dat het DNA van een kind niet overeenkomt met dat van de vermeende vader. In dit geval is deze vermeende vader 100 % uitgesloten als de biologische vader van het kind. Wanneer het DNA van het kind wél overeenkomt met het DNA van de vermeende vader, kunnen we met een waarschijnlijkheid van 99% of meer het vaderschap bewijzen.

Werkwijze bij de vaderschapstest
Voor het vaststellen van vaderschap worden er monsters afgenomen van de te testen personen. Dit wordt gedaan door wangcellen te verzamelen met een speciaal wattenstaafje. Dit wattenstaafje dient enkele malen over de binnenkant van de wang gestreken te worden. U stuurt deze wattenstaafjes vervolgens op in de meegeleverde envelope en in het laboratorium worden de wangcellen uit het wattenstaafje gehaald. Het DNA van deze cellen wordt vervolgens geëxtraheerd en voorbehandeld alvorens de test kan beginnen.

Bij een DNA test wordt de unieke combinatie getest
Nadat voor alle testpersonen het DNA materiaal is voorbereid, kan de daadwerkelijke DNA test beginnen. Het DNA van de vermeende vader wordt vergeleken met het DNA van zijn vermoedelijke kind. Zoals eerder beschreven, krijgt ieder kind een unieke combinatie van het DNA van zijn biologische ouders mee. Komt daarom het DNA van het kind overeen met het DNA van de vader? Dan kunt u de conclusie trekken dat met een waarschijnlijkheid die vermeld staat op het testrapport de vermeende vader ook echt de biologische vader is van het kind. Is dit niet het geval? Dan kan het vaderschap met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid (100%) worden uitgesloten.