DNA-test.nl

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. ...
  7. 8
  • Abortusketen Casa failliet

    De abortusketen Stichting Casa Klinieken, die de helft van alle abortussen in Nederland verzorgde, is failliet. Begin deze maand sloten de laatste drie klinieken van Casa hun deuren.

    Volgens minister Bruins van Medische Zorg kan de zorgverlening doorgaan in andere Nederlandse klinieken. Maar de eerste patiënt is al doorverwezen naar het buitenland.

    Gesjoemel met declaraties

    Het drama bij Casa begon in september. Toen gingen twee zusterstichtingen van Casa failliet door gesjoemel met declaraties. De abortusklinieken van CASA fraudeerden voor miljoenen door tienduizenden keren ten onrechte een narcose te declareren. De klinieken verdoofden vrouwen door ze in een roes te brengen, maar declareerden een zwaardere narcose. De zeven klinieken die de abortuszorg uitvoerden, bleven in september nog buiten het faillissement.

    Faillissement klinieken

    Begin november gingen ook de klinieken failliet. De keten telde abortusklinieken in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Maastricht, Leiden, Goes en Houten. In die klinieken werd de helft van alle abortussen in Nederland uitgevoerd.

    Geen doorstart

    Curator Marc Udink wilde de keten met klinieken als geheel laten doorstarten, zodat de zorgverlening door kon blijven gaan. Nu blijkt dat die volledige doorstart er niet komt. Udink moet op zoek naar kopers voor de afzonderlijke klinieken.

    Klinieken gesloten

    De afgelopen weken gingen vier van de zeven klinieken al dicht. Begin december meldde curator Udink dat ook de drie resterende klinieken voorlopig sluiten. Het is de vraag wat de sluiting voor gevolgen heeft voor de abortuszorg in Nederland, vooral omdat een abortus niet lang uitgesteld kan worden. In september zei toenmalig minister van Volksgezondheid Schippers al bezorgd te zijn.

    Continuïteit abortuszorg

    Minister Bruins stuurde op 1 december een brief aan de Tweede Kamer over het faillissement van Casa en de continuïteit van de arbortuszorg. Bruins schrijft daarin dat het wegvallen van Casa nauwelijks nadelige gevolgen heeft voor de abortuszorg in Nederland. De zorgverlening kan volgens hem zonder problemen worden overgedragen aan andere abortusklinieken. "De andere abortusklinieken hebben aangegeven de komende tijd extra capaciteit te kunnen inzetten", aldus de minister. "Hun taxatie is dat de capaciteit die nu wegvalt door de sector als geheel kan worden opgevangen. Vrouwen met een hulpvraag kunnen dus ergens anders terecht."

    Doorverwijzen naar België

    In de praktijk blijkt dit echter niet altijd te kloppen. De abortusklinieken die niet onder Casa vallen, hebben inmiddels te maken met een enorme toename aan patiënten en kunnen de vraag nauwelijks aan. Volgens het Parool heeft een Amsterdamse kliniek al een patiënt moeten doorverwijzen naar België, omdat in Nederland nergens meer plek was. Andere patiënten zouden een lijst met telefoonnummers hebben gekregen, om zelf te kijken of zij ergens anders terecht kunnen. Kortom, de toegankelijkheid van de abortuszorg in Nederland wordt bedreigd.

  • Lesje in DNA

    Het was groot nieuws in april 2003: het project menselijkgenoomproject waarbij de structuur van het menselijke DNA in kaart moest worden gebracht was succesvol afgerond met de vaststelling dat 99% van het genoom met een nauwkeurigheid van 99,99% bekend was. Zo goed als alle menselijke genen waren daarmee geïdentificeerd en gelokaliseerd. En dat was, vooral dankzij snel verbeterende technieken, een stuk eerder dan men bij de start van project in 1988 had durven dromen…

    DNA, een afkorting van het het Engelse Deoxyribonucleic acid (desoxyribonucleïnezuur), werd voor het eerst in 1869 al ontdekt door Johann Friedrich Miescher, een Zwitserse biochemicus die het wist te zuiveren uit witte bloedcellen. Het duurde daarna tot 1952 toen uit onderzoek door de Amerikaans bacterioloog en geneticus Alfred Hershey kon worden vastgesteld dat DNA de drager van erfelijke eigenschappen is. Belangrijke mijlpalen waren daarna 1952 (biochemicus Erwin Chargaff publiceerde belangrijke stelregels over de samenstelling van het DNA) en 1975 toen Brits biochemicus.Frederick Sanger een methode voor het bepalen van de volgorde van nucleotiden in DNA dubbelstrengs publiceerde.

    Chromosomen, DNA en genen

    Ieder levend organisme, dus ook de mens, is opgebouwd uit cellen waarin, in de vorm van chromosomen, een volledige kopie van het erfelijkheidsmateriaal is vastgelegd. De chromosomen bestaan uit een soort lange strengen (dubbele helix), het DNA, waarin de genen liggen opgeslagen waarvan ieder mens er ongeveer tussen de 20.000 en 30.000 heeft en die de code bevatten waarin al onze erfelijke eigenschappen zijn vastgelegd.

    Het aantal van maximaal 30.000 genen dat bepaalt hoe en wie wij zijn als mens is overigens opvallend laag. Je zou immers verwachten dat een complexe vorm van leven als de mens ook beschikt over een veel groter aantal genen dan minder complexe levensvormen. Maar niets is minder waar: sommige microscopisch kleine, eencellige bacteriën hebben er al meer dan zesduizend en de Zandraket, een nietig eenjarige plant uit de kruisbloemenfamilie beschikt over bijna 26 duizend genen.

    Inmiddels is de toepassing van DNA-onderzoek legio. Heel aansprekend is natuurlijk de inzet binnen de criminaliteit om misdrijven op te lossen, of onschuldigen juist vrij te spreken. Het DNA-onderzoek waarbij forensisch materiaal van het plaats delict wordt gekoppeld aan mogelijke daders heeft de afgelopen jaren dan ook een enorme vlucht genomen.

    Verwantschapsanalyses

    Erg populair is tegenwoordig ook de mogelijkheid op basis van DNA duidelijk aanwijzingen te krijgen over iemands afkomst en voorouders. Dit kan door een DNA-profiel op te laten stellen en zo op zoek te gaan naar iemands haplogroep, met vaak verrassende uitkomsten.

    En vanzelfsprekend speelt DNA-onderzoek een hoofdrol bij het bepalen van biologische relaties en verwantschapsanalyses door middel van bijvoorbeeld een vaderschapstest, moederschapstest of broer-zus-test. De uitslag hiervan is al binnen enkele werkdagen bekend met een betrouwbaarheid van 99,99%.

  • Resultaten DNA-onderzoek hadden Nederlander vrijgepleit

    Een DNA test had een onterecht veroordeelde Nederlander moeten en kunnen helpen in een Spaanse verkrachtingszaak. De 43-jarige Nederlander, Romano van der Dussen, heeft twaalf jaar onterecht vastgezeten omdat het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft nagelaten doorslaggevende resultaten van DNA-onderzoek tijdig te behandelen en bekend te maken.

    Volgens van der Dussen heeft Nederland, in zijn in 2003 gestarte proces, niks gedaan om hem te helpen. De Nederlander werd verdacht van beroving en gewelddadige verkrachting van drie vrouwen in de buurt van Málaga. Hierbij is DNA-materiaal achtergebleven in de vorm van een schaamhaar. Het DNA was bruikbaar voor onderzoek en is in 2004 onderzocht. Uit de DNA test kwam toen al naar voren dat het niet overeenkwam met het DNA van de Nederlander.

    In 2005 werd van der Dussen toch veroordeeld voor een celstraf van meer dan 15 jaar. De resultaten van het DNA-onderzoek werden in 2007 compleet toen het DNA van de Brit, Mark Dixie bleken te zijn. De Brit was op dat moment al veroordeeld voor moord. Hier leek het al duidelijk dat de Nederlander onterecht was veroordeeld, maar Nederland heeft tot 2010 niet gehandeld.

    In 2010 werd bij het ministerie van Buitenlandse Zaken pas een rapport opengesteld, waarna er in 2012 pas een stichting werd opdrachtgegeven de DNA-zaak in te zien. Hoe doorslaggevend het DNA-bewijs ook was, duurde het nog 3,5 jaar totdat van der Dussen op vrije voeten kwam.

    Het ministerie van Buitenlandse Zaken verdedigt zich door te zeggen zich voldoende te hebben ingezet voor van der Dussen, maar zegt wel zich niet te mogen mengen in de Spaanse rechtsgang. Zij waren naar eigen zeggen “cruciaal” in de vrijlating.

Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. ...
  7. 8